Αυθεντική ερμηνεία είναι αυτή που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση και η
οποία πραγματοποιείται από συγκεκριμένο προς τούτο αρμόδιο όργανο.
Η αυθεντική ερμηνεία είναι δεσμευτική. Με την αυθεντική ερμηνεία
αναδεικνύεται μια μόνο εφαρμόσιμη νοηματική ερμηνευτική εκδοχή.
Στην περίπτωση της αυθεντικής ερμηνείας διαφοροποιείται σημαντικά η
ερμηνεία του Συντάγματος από εκείνη των κοινών νόμων. Όπως ορίζει ο
συντακτικός νομοθέτης, η αυθεντική ερμηνεία ανήκει στη νομοθετική
λειτουργία. Ο νόμος ερμηνεύεται αυθεντικά με νεότερο ερμηνευτικό
νόμο. Ο ερμηνευτικός νόμος θέτει κανόνα δικαίου και για το λόγο αυτό η
αυθεντική ερμηνεία δεν θεωρείται γνήσιο είδος ερμηνείας. Απαγορεύεται
η αναδρομικότητα του ψευδοερμηνευτικού νόμου. Νόμος, που δεν είναι
πράγματι ερμηνευτικός , ισχύει μόνον από τη δημοσίευσή του. Για την
αυθεντική ερμηνεία του Συντάγματος δεν υπάρχει ειδική διάταξη. Όπως
όμως αρμόδιος για την αυθεντική ερμηνεία των νόμων είναι ο κοινός
νομοθέτης, αρμόδιος για την αυθεντική ερμηνεία του Συντάγματος είναι
ο συντακτικός νομοθέτης. Μόνον επομένως κατά την αναθεώρηση είναι
δυνατή η αυθεντική ερμηνεία των συνταγματικών διατάξεων, η οποία
εμφανίζεται με τη μορφή των ερμηνευτικών δηλώσεων, που αποτελούν
μέρος του συνταγματικού κειμένου. Ο κοινός νομοθέτης δεν έχει εξουσία
αυθεντικής ερμηνείας των συνταγματικών διατάξεων. Υπάρχουν όμως
περιπτώσεις, στις οποίες για τον καθορισμό του περιεχομένου λεκτικών
όρων και άλλων συναφών θεμάτων, ο συντακτικός νομοθέτης
απευθύνεται στον κοινό, για να τους προσδώσει συγκεκριμένο νοηματικό
περιεχόμενο. Οι περιπτώσεις αυτές της εννοιολογικής νομοθετικής
εξουσιοδότησης είναι ταυτόχρονα και περιπτώσεις «οιωνεί αυθεντικής
ερμηνείας».
οποία πραγματοποιείται από συγκεκριμένο προς τούτο αρμόδιο όργανο.
Η αυθεντική ερμηνεία είναι δεσμευτική. Με την αυθεντική ερμηνεία
αναδεικνύεται μια μόνο εφαρμόσιμη νοηματική ερμηνευτική εκδοχή.
Στην περίπτωση της αυθεντικής ερμηνείας διαφοροποιείται σημαντικά η
ερμηνεία του Συντάγματος από εκείνη των κοινών νόμων. Όπως ορίζει ο
συντακτικός νομοθέτης, η αυθεντική ερμηνεία ανήκει στη νομοθετική
λειτουργία. Ο νόμος ερμηνεύεται αυθεντικά με νεότερο ερμηνευτικό
νόμο. Ο ερμηνευτικός νόμος θέτει κανόνα δικαίου και για το λόγο αυτό η
αυθεντική ερμηνεία δεν θεωρείται γνήσιο είδος ερμηνείας. Απαγορεύεται
η αναδρομικότητα του ψευδοερμηνευτικού νόμου. Νόμος, που δεν είναι
πράγματι ερμηνευτικός , ισχύει μόνον από τη δημοσίευσή του. Για την
αυθεντική ερμηνεία του Συντάγματος δεν υπάρχει ειδική διάταξη. Όπως
όμως αρμόδιος για την αυθεντική ερμηνεία των νόμων είναι ο κοινός
νομοθέτης, αρμόδιος για την αυθεντική ερμηνεία του Συντάγματος είναι
ο συντακτικός νομοθέτης. Μόνον επομένως κατά την αναθεώρηση είναι
δυνατή η αυθεντική ερμηνεία των συνταγματικών διατάξεων, η οποία
εμφανίζεται με τη μορφή των ερμηνευτικών δηλώσεων, που αποτελούν
μέρος του συνταγματικού κειμένου. Ο κοινός νομοθέτης δεν έχει εξουσία
αυθεντικής ερμηνείας των συνταγματικών διατάξεων. Υπάρχουν όμως
περιπτώσεις, στις οποίες για τον καθορισμό του περιεχομένου λεκτικών
όρων και άλλων συναφών θεμάτων, ο συντακτικός νομοθέτης
απευθύνεται στον κοινό, για να τους προσδώσει συγκεκριμένο νοηματικό
περιεχόμενο. Οι περιπτώσεις αυτές της εννοιολογικής νομοθετικής
εξουσιοδότησης είναι ταυτόχρονα και περιπτώσεις «οιωνεί αυθεντικής
ερμηνείας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου